Pikit ang mata (Part I)

image from Google

Palalim na ang gabi. Mag aalas onse na ngunit ang isip ni Monique ay sadyang napakalayo. Hindi siya mapakali, hindi niya alam kung ano ang mangyayari bukas. Ang daming problemang dumadating sa buhay niya. Peers, trabaho, boss at pag-ibig ang dahilan kung bakit hindi siya makatulog gabi-gabi. Hindi masyadong naging problema ang pera sapagkat nakakaraos naman sila. Paminsan-minsan ay magdamag siyang nag-iisip kung ano ang kailangan niyang gawin upang masulosyunan ang kanyang mga problema. Hindi niya namalayan na titig na titig pala siya sa glow-in-the-dark na wall clock sa kwarto. Eksaktong alas onse na at ang katahimikan ang bumalot sa kanyang paligid. Natapos na ang kanyang pag-iisip. Ipinikit ni Monique ang kanyang mga mata.

***

“Monique!” sigaw ng nanay niya habang humihiwa ng mga sibuyas sa kusina.. “Kailangan munang bumangon at baka ma-late ka sa trabaho mo anak!”

“Gising na po ako inay!” sigaw ni Monique.

“Itong baklang to, sabi ko naman sayo na matulog ka ng maaga  ng magising ka rin ni maaga.” Sumbat ni Nenita, ang nanay ni Monique.

“Itong si inay, kung makapagsalita eh, parang barkada lang tingin sa akin.” Sabi ni Monique.

“Eh kasi naman ikaw, diba tugon ko sa’yo na wag ka ng magmuni-muni pag gabi. Masama sa kalusugan ang sobrang pag-iisip”

“Ano ba yung almusal ko inay? Yang niluluto niyo o yang salita niyo?” pakli ni Monique

“Oh sha-sha, ito na yung almusal mo. Ako ay uuna muna dahil mali-late ako. Paki gising kay Rod at Sam. Maaga papasok ng mga yun”. Tugon ni Nenita kay Monique.

“Oh sige inay. Umuwi kayo ng maaga dahil magluluto ako ng pagkain para sa hapunan”

“I will. See you late” Paalam ng kanyang inay.

Si Nenita ay isang Secretary ng isang International company. Almost 5 years na siyang nag tra-trabaho sa kompanyang kanyang pinapasukan at sa awa naman ng Diyos ay maganda ang naging takbo ng kanyang trabaho. Malaki ang sweldo at medyo nakakaraos din sila.

Sinipat ni Monique ang wall clock na nasa sala, mag aala sais na at kailangan niya ng maligo. Sampung minuto ang dumaan at natapos na ni Monuqie ang kanyang pagligo. Dumaan siya sa kwarto ng magkapatid upang sila’y gisingin. Nang magisging si Rod at Sam, unang naligo si Rod dahil sa siya ang mas nakakatanda. Nakaugalian na nina Rod at Sam na ang unang maliligo ay ang nakakatanda. Si Rod ay sampung-taong gulang habang si Samanta Clarisse o mas kilalang Sam ay siyam na taon. Makaraan ng kalahating oras ay natapos ng maligo ang dalawa habang si Monique ay hinahanda ang mesa para sa agahan.

“O, kain na kayo at baka dumating na ang school bus niyo” anyaya ni Monique ng makitang tapos ng magbihis ng school uniform ang dalawa.

“Kuya, ano ang ulam?” Tanong ni Rod. Kahit Monique ang tawag sa kanya ng mga kaibigan niya eh gusto parin niyang tawagin siya ng kanyang mga kapatid na “kuya”. Hindi naman cross-dresser si Monique. Ang pananamit niya ay halos magkatulad sa mga bi-sexual.

“Ewan ko kay nanay. Hindi ko rin alam kung anong tawag niyan eh, pero masarap yan” sabi ni Monique.

Saktong tumunog ang busina ng school bus nila ng matapos ng kumain ang dalawa. Ala syete na at dali-daling nagsipag handa sina Rod at Sam. Ng handa na ay humalik ang mga ito sa pisngi ni Monique sabay sabi “ingat Kuya” saka lumabas sa bahay at sumakay school bus.

Ng makitang nakaalis na ang school bus ay nagbihis narin si Monique ng kanyang uniporme. Kulay blue na long-sleeve ito na naka tuck-in sa kanyang slaks na pantalon na tinirnuhan ng tik-tack na sapatos. Kumuha ng neck-tie si Monique sa kanyang drawer at isinabit sa leeg. Nag mukha siyang isang napaka-gwapong lalaki. Buhok niyang “mojo cut” ang siyang nag pamukha sa kanyang lalaki. Kahit siya man ay ayaw niyang humaba ang buhok niya dahil ang pagiging bading niya ang nilagyan niya ng limitasyon.

Lumabas si Monique sa kanilang bahay at tumungo sa garahe. Kahit papaano, nakapag-ipon din si Monique at Nenita para sa kanilang bahay. Pinag-iponan nila upang may maipag malaki sila sa sarili nila. Ng tumungo si Monique sa garahe ay dali-dali niyang binuksan ang kanyang 2nd hand na sasakyan. Kahit medyo luma na ito, hindi mapagkakaila na na-maintain ni Monique ang “gara” ng sasakyan. Mukha tuloy itong brand new.

Binaybay ni Monique ang highway patungong opisina. Hindi masyadong ma-traffic ng araw na yun kaya madali siyang nakarating sa opisina. Ng ma-park ang sasakyan sa basement ng kompanya ay dumirtiso agad siya sa elevator at pinindot ang button “5” kung saan naka locate ang opisina niya. Malaki ang kompanya kaya halos floor ay iba’t-ibang department ang naka assign. Sa unang palapag ay sa Receiving, sa ikalawa ay sa Mail Department, sa ikatlo ay sa IT Service department, sa ika-apat na floor ay ang Finance department at sa palapag naman ni Monique ay ang Marketing Department na kung saan ay siya ang Marketing Manager ng kompanya. Kahit medyo mataas ang posisyon niya ay hindi niya maiwasang mamroblema sa pera. Sabi pa niya sa nanay niya “Malaki nga ay sweldo, dami namang deduction dahil sa insurance, utang at iba pa.” Ngunit ang boss ni Monique ay ang General Marketing Manager ng kompanya kung saan kinaiinisan ng taga 5th floor at pati siya ay naiinis narin. Matandang dalaga kasi at napaka-perfectionist at moody. Wala silang magagawa dahil boss nila ito. Ng mag bumukas ang pinto ng elevator ay naghihintay sa kanya si Therese, ang bestfriend niya na mula high school at ngayon ang kanya itong Secretary.

“Bes, hinahanap ka ni Ms. Lavira. She wants you in her office by 8 AM today. She’ll discuss to you the upcoming marketing plan for this year” Bungad ni Therese kay Monique.

“It’s almost 8. Can you tell her Bes na papunta na ako sa office niya. I’ll just check my PC kasi may hinihintay akong e-mail” aniya.

“Copy!” ang naging sagot ni Therese.

“Thanks! By the way Bes, sabay tayo uwi mamaya. Doon ka mag dinner sa bahay ha.” Pakli ni Monique at tumango naman si Therese sa sinabi ito.

Pagkarating ni Monique sa kanyang opisina ay agad niyang binuksan ang kanyang e-mail ngunit wala parin siyang mensahing natatanggap galing sa taong kanyang hinhintay. Tumayo siya at nagtungo sa mga drawer niya at kinuha ang mga importanting folders na alam niyang kakailanganin mamaya sa meeting nila ni Ms. Lavira. Lumabas siya sa opisina at nginitian siya ni Therese at dumiritso sa opisina ni Ms. Lavira na nasa dulo ng hallway ng 5th floor.

Nasa harap na siya ng pinto at hindi niya ma-explain ang nararamdaman sa tuwing nababasa niya ang signage ng nasa pinto. “Ms. Lavira Exchure, General Manager”. Halos hindi siya mapakali. Sa tuwing papasok siya sa opisina ni Ms. Lavira ay hindi niya maintidihan ang aura ng apat nasulok ng opisina nito. Wala itong sekretarya dahil kakatanggal lang niya ng sekretarya niya. Naghahanap pa ng pampalit ang HR department para sa natanggal na sekretarya na hindi nila malaman kung ano talaga ang dahilan kung bakit tinaggal niya ito.

Kumatok si Monique ng tatlong beses sa pinto.

“Come in” ang tipid na sagot ng taong nasa loob ng opisina.

to be continued ..